In het begin was het nog spannend. Het idee om zwanger te worden voelde als een nieuw avontuur vol verwachting. Je fantaseerde al over babynamen, op wie jullie kindje straks zal gaan lijken en hoe het leven eruit zal zien als het zover is. Elke maand is er een vleugje opwinding... zou het nu gelukt zijn? Maar naarmate de maanden verstrijken zonder die positieve test, kan die leuke spanning langzaam omslaan in verdriet, frustratie, stress en onzekerheid. Ineens denk je nergens anders meer aan en staat je kinderwens geen bijzaak meer maar hoofdzaak.
Wat eerst een intieme droom was, wordt iets wat steeds zwaarder begint te wegen.
Je begint te letten op elke lichamelijke verandering, bent je continu bewust van je cyclus en begint langzaam alles rondom de ovulaties en testmomenten heen te plannen. Seks wordt soms eerder een taak in plaats van iets wat je uit liefde en plezier doet. Van het romantische idee van een liefdesbaby van jullie tweeën is inmiddels nog maar weinig over...
Je begint grip op je leven te verliezen. Je Googelt te veel. Je vergelijkt jezelf met anderen. Je krijgt steeds meer moeite met zwangere vrouwen om je heen, babyshowers en kraambezoeken. En het wachten, telkens weer, maakt je emotioneel moe. Want het is niet zomaar wachten – het is hopen, elke keer opnieuw, met de angst om weer teleurgesteld te worden.
Als een kinderwens je leven begint te beheersen, is het belangrijk om die gevoelens serieus te nemen. Je hoeft dit niet alleen te dragen. Of je nu al de stap naar medisch onderzoek of fertiliteitstraject hebt gezet of hier nog niet aan toe bent, met een paar één op één gesprekken kan deze intense fase al vele malen lichter aan gaan voelen.